Πάρε υάκινθους για της ψυχής σου το καλό...

       




                  Αν όλα σου τα υλικά αγαθά
                  χαθούν,
                  και μόνο δυο φραντζόλες 
                  σωθούν,
                  πούλα τη μία και με τον οβολό
                  πάρε υάκινθους για της ψυχής σου το καλό.

                                                                                                         

                                                                                                   

ΝΑΓΚΙΜΠ ΜΑΧΦΟΥΖ,Οι Δρόμοι του Νείλου.

            "Αν ήμασταν δημόσιοι υπάλληλοι,τώρα θα παίρναμε τη σύνταξή μας και θα είχαμε το καπέλο στραβά ", μουρμούρησε  ο Άχμαντ. Σήκωσε το κεφάλι του  από τους λογαριασμούς και δήλωσε :"Οι πωλήσεις είναι ακόμα χαμηλά λόγω της οικονομικής κρίσης".

       Ο Χαμζάουι έσφιξε τα χλωμά χείλια του ,φανερά ενοχλημένος."Δε χωράει καμιά αμφιβολία ",είπε."Αυτή η χρονιά όμως ,είναι καλύτερη από την περσινή και σίγουρα ακόμη καλύτερη από την προπέρσινη .Δοξασμένο το όνομα του Κυρίου".

      Οι έμποροι ονόμαζαν την περίοδο που άρχισε με την είσοδο του 1930 "εποχή τρόμου". Η οικονομία βρισκόταν σε δεινή κατάσταση .Από το πρωί ως το βράδυ δεν άκουγες τίποτα άλλο εκτός από χρεωκοπίες  και για επιχειρήσεις που έβγαιναν στο σφυρί .Οι επιχειρηματίες έσμιγαν με απελπισία τα χέρια τους και αναρωτιόνταν τι τους επιφύλασε το αύριο .Ο Σάιεντ Άχμαντ ήταν οπωσδήποτε  ένας από τους τυχερούς .Κάθε χρόνο απειλούνταν με χρεοκοπία,  ωστόσο είχε καταφέρει να ξεπεράσει το πρόβλημα . Μάζευε κάθε χρόνο με κόπο και η λιγοστή αποταμίευση  τον βοήθησε να επιβιώσει .

ΜΙΚΡΟΣ ΝΑΥΤΙΛΟΣ

 

          




              
    Ένα δειλινό στο Αιγαίο περιλαμβάνει τη χαρά και τη λύπη σε τόσο ίσες δόσεις που δε μένει στο τέλος παρά η αλήθεια.

              Οδυσσέας Ελύτης, Μικρός Ναυτίλος







 

ΙΖΑΜΠΕΛ ΑΛΙΕΝΤΕ "Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΜΟΙΡΑΣ"

      Έμπαινε στο χώρο των ονείρων από ένα δρόμο που είχε πολλές φορές διατρέξει και επέστρεφε με μεγάλες προφυλάξεις, για να μην κομματιάσει τα ανάλαφρα οράματα με το τραχύ φως της συνείδησης.

       Σε τίποτα δεν εξυπηρετεί η γνώση χωρίς σοφία ,δεν υπάρχει σοφία χωρίς πνευματικότητα και η πραγματική πνευματικότητα περιλαμβάνει  πάντα την προσφορά στους άλλους.


       Ο σοφός τίποτα δεν επιθυμεί ,δεν κρίνει ,δεν κάνει σχέδια ,διατηρεί ανοιχτό το μυαλό του και την καρδιά του ήρεμη.



       Ο κόσμος είναι μεγάλος και η ζωή μακριά. Όλα είναι ζήτημα τόλμης.



          Στη ζωή δε φτάνουμε πουθενά ,μόνο περπατάμε... 

     Στο Βαλπαραΐσο της Χιλής, η Ελίζα Σόμερς, μια νεαρή ορφανή, υιοθετημένη από πλούσια οικογένεια, ερωτεύεται τον Χοακίν Αντιέτα, πάμφτωχο εργάτη. Εκείνο το χρόνο -1849- ανακαλύπτεται χρυσάφι στη Βόρεια Καλιφόρνια και χιλιάδες άνθρωποι από όλη την Αμερική, μαζί και χιλιανοί, σπεύδουν εκεί, σπρωγμένοι από το όνειρο του πλούτου. Από τους πρώτους και ο Χοακίν. Η Ελίζα, έγκυος στο παιδί τους, αποφασίζει να τον ακολουθήσει στο Σαν Φρανσίσκο. Το φοβερό ταξίδι, κρυμμένη στο αμπάρι ενός ιστιοφόρου, και η αγωνιώδης αναζήτηση του αγαπημένου της μέσα σε μια κοινωνία από χρυσοθήρες και πόρνες, κυριευμένους από τον πυρετό του χρυσού, μεταμορφώνουν τη νέα και άπραγη κοπέλα. Με τη βοήθεια ενός Κινέζου γιατρού και σωτήρα της, του Τάο Τσι'έν, η Ελίζα αγωνίζεται θαρραλέα να σταθεί στα πόδια της και να βρει τον έρωτα σε μια ζωή ελευθερίας και ανεξαρτησίας...
   «Κόρη της μοίρας» - το πιο φιλόδοξο μυθιστόρημα της Ιζαμπέλ Αλιέντε, συναρπαστικό πορτραίτο μιας εποχής και μιας γοητευτικής και ριψοκίνδυνης νέας γυναίκας, που έχει το κουράγιο να ξαναφτιάξει τον εαυτό της και τη μοίρα της. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΚΡΟΥΣΕΒΑΤΣ

                 


                 

ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΚΕΙΜΕΝΟ.............

            

«Σύγχυση μεγάλη υπάρχει. Μύλος γίνεται∙ είναι ζαλισμένοι οι άνθρωποι… Γέροντας Παϊσιος Αγιορείτης

                   




 

«Σύγχυση μεγάλη υπάρχει. Μύλος γίνεται∙ είναι ζαλισμένοι οι άνθρωποι…

Ο κόσμος είναι όπως οι μέλισσες. Αν χτυπήσεις την κυψέλη, οι μέλισσες βγαίνουν έξω και αρχίζουν να βουίζουν και γυρίζουν γύρω από την κυψέλη αναστατωμένες.

Ύστερα η κατεύθυνσή τους θα εξαρτηθεί από τον άνεμο που θα φυσήξει. Αν φυσήξει βοριάς, θα πάνε μέσα.

Έτσι και τον κόσμο τον φυσάει… «Εθνικός Βοριάς», «Εθνικός Νοτιάς», και είναι ο καημένος ζαλισμένος.

Όμως, αν και γίνεται τέτοιο βράσιμο, νιώθω μέσα μου μια παρηγοριά, μια σιγουριά.

Μπορεί να ξεράθηκε η ελιά, αλλά θα πετάξει νέα βλαστάρια.

Υπάρχει μια μερίδα Χριστιανών, στους οποίους αναπαύεται ο Θεός. Υπάρχουν ακόμη οι άνθρωποι του Θεού, οι άνθρωποι της προσευχής, και ο Καλός Θεός μας ανέχεται, και πάλι θα οικονομήσει τα πράγματα. Αυτοί οι άνθρωποι της προσευχής μας δίνουν ελπίδα…

Μη φοβάστε. Περάσαμε σαν έθνος τόσες μπόρες και δεν χαθήκαμε, και θα φοβηθούμε την θύελλα που πάει να ξεσπάσει;

Ούτε και τώρα θα χαθούμε.

Ο Θεός μας αγαπά. Ο άνθρωπος έχει μέσα του κρυμμένη δύναμη για ώρα ανάγκης. Θα είναι λίγα τα δύσκολα χρόνια. Μια μπόρα θα είναι.

Δεν σας τα λέω αυτά για να φοβηθήτε, αλλά για να ξέρετε πού βρισκόμαστε…

Για μάς είναι μια μεγάλη ευκαιρία, είναι πανηγύρι οι δυσκολίες, το μαρτύριο.

Να είστε με τον Χριστό, να ζείτε σύμφωνα με τις Εντολές Του και να προσεύχεστε,για να έχετε θείες δυνάμεις και να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε τις δυσκολίες.

Να αφήσετε τα πάθη, για να έρθει η Θεία Χάρις.

Αυτό που θα βοηθήσει πολύ είναι να μπει μέσα μας η καλή ανησυχία: πού βρισκόμαστε, τί θα συναντήσουμε, για να λάβουμε τα μέτρα μας και να ετοιμαστούμε.

Η ζωή μας να είναι πιο μετρημένη. Να ζούμε πιο πνευματικά.

Να είμαστε πιο αγαπημένοι.

Να βοηθούμε τους πονεμένους, τους φτωχούς με αγάπη, με πόνο, με καλωσύνη. Να προσευχόμαστε να βγουν καλοί άνθρωποι»…

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι, τ. Β” εκδ. Ι. Ησυχ. «Ευαγγ. Ιωάννης ο Θεολόγος», Σουρωτή Θεσσαλονίκης 2006, σσ. 18-19.

ΕΛΙΑΝΑ ΧΟΥΡΜΟΥΖΙΑΔΟΥ , Η ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ

          Ενοχλείται κανείς από τα ελαττώματά του όταν τα συναντά στους άλλους.

          Υπάρχει μια εποχή  για το κάθε πράγμα -για επανάσταση και συνθηκολόγηση.

          Πώς μπορεί αλήθεια κανείς να είναι τόσο ανυποψίαστος ώστε να χαίρεται με το θάνατο,ακόμη κι αν πρόκειται για τον εχθρό του;

                   Σε όλα είμαι ανοιχτή ,έχω τις κεραίες μου τεντωμένες προς όλες τις κατευθύνσεις, και συγχρόνως τρέμω μήπως αποκαλυφθεί ότι σε κάτι έπεσα έξω ,ότι δεν πρόσεξα αρκετά και παρασύρθηκα ,ότι εμπιστεύτηκα έναν άνθρωπο ή μια φήμη περισσότερο απ' ότι τους άξιζε, ότι έκλεισα τα μάτια μου στην πραγματικότητα -όμως ποια πραγματικότητα μεταξύ των πολλών; Υποτίθεται ότι ο καθένας ερμηνεύει τα γεγονότα με υποκειμενικό τρόπο ,δε βλέπει παρά μόνο τη δική του αλήθεια .


          Υπάρχουν συγκεκριμένοι και πασίγνωστοι λόγοι ,για τους οποίους παντρεύεται κανείς, ας πούμε γύρω στους δέκα ή δεκαπέντε. Όταν όμως ένας γάμος διαλύεται οι λόγοι μπορεί να είναι αναρίθμητοι σαν τους κόκκους της άμμου, καθώς μεταξύ γάμου και χωρισμού έχει μεσολαβήσει ένα χρονικό διάστημα κοινής ζωής που έχει περιπλέξει τις προθέσεις και τις επιθυμίες των συζύγων ,και τους έχει φέρει αντιμέτωπους με διόλου ειδυλλιακές καταστάσεις όπως η διάψευση ,η απογοήτευση και η παραίτηση.


          Eίμαστε καταδικασμένοι να περιδιαβαίνουμε ανάμεσα σε ανθρώπους και αντικείμενα που μας απωθούν ,ερχόμαστε σε επαφή με πράξεις και σκέψεις τις οποίες δεν θα επιτρέπαμε ποτέ, αν είχαμε τη δύναμη να τις εμποδίσουμε ,κι όμως δεν γίνεται να μην προχωρούν τα πράγματα έτσι ,είτε μας αρέσει είτε όχι ,αφού, σύμφωνα με το πολίτευμα και τη νομοθεσία, ζούμε σε έναν ελεύθερο κόσμο. 

         
          

Η Α ΞΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ

                            

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΤΕΡΖΗ "ΣΑΝ ΑΛΛΗ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗ ΝΗ" 5-6-15

              

                                                                                     Είμαστε αξιοθαύμαστα πλάσματα εμείς οι γυναίκες κι όταν είμαστε ενωμένες κάνουμε θαύματα! Ένα τέτοιο θαύμα, με τη γυναικεία ισχύ εν τη ενώσει, έζησα χθες στο Σταυρό...Στο Γυμνάσιο της περιοχής, στην αίθουσα Λογοτεχνίας, ανάμεσα σε ποιήματα παιδιών, σε ζωγραφιές, σε κείμενα λογοτεχνών που ξεχώρισαν και τα΄χουν να στολίζουν τους τοίχους για να τα διαβάζουν, να μαθαίνουν και να εξοικειώνονται με τους σπουδαίους ποιητές, τους λογοτέχνες της χώρας, ανάμεσα σε στιχάκια κι αποφθέγματα μαζευτήκαμε καΙ μιλήσαμε για την Περσεφόνη μου...Υπέροχη συζήτηση, ουσιαστική και βαθιά μέσα στην απλότητά της, με εκείνη τη φινέτσα των γυναικών που δίνουν κάτι από τον εαυτό τους, που αγωνιούν κι ανησυχούν. Που απομυζούν την καθημερινότητα, με τη γλυκιά παραδοχή του σκασιαρχείου από τα συνηθισμένα! Κι ήταν εκεί με ένα μπουκέτο στα χέρια, με τα γλυκά τους και τα εδέσματά τους. Με τα κόκκινα τα μπλουζ, τις μελωδίες του Χατζιδάκι και του Γιώργου Σταυριανού...Με τα μάτια ορθάνοιχτα, με τα άδολα χαμόγελα! Ευχαριστώ πολύ Αλέκα, Αφροδίτη, Όλγα, Γεωργία, Ελένη, Αννέτα, Βάσω, Άννα, το δ/ντη του σχολείου, και τις άλλες τις πιο ντροπαλές που δε συγκράτησα τα ονόματά τους...Ευχαριστώ για την υπέροχη βραδιά!                                         

                                                  Αθηνά Τερζή