ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ-ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΩΤΗ

             

Ελίζαμπεθ Μπίσοπ, Μια τέχνη.

 

                   

Μία τέχνη   (μετάφραση: Παναγιώτης Αλεξανδρίδης)

Την τέχνη της απώλειας δεν είναι δύσκολο να μάθεις.
Τόσα πολλά πράγματα μοιάζουν αποφασισμένα
να χαθούν που η απώλειά τους καταστροφή δεν είναι.

Χάνε κάτι κάθε μέρα. Αποδέξου το νευρίασμα
των χαμένων κλειδιών, της κακοξοδεμένης ώρας.
Την τέχνη της απώλειας δεν είναι δύσκολο να μάθεις.

Ύστερα εξασκήσου να χάνεις περισσότερα, να χάνεις
γρηγορότερα: τόπους κι ονόματα, και το πού σκόπευες
να ταξιδέψεις. Τίποτα απ’ αυτά καταστροφή δεν φέρνει.

Έχασα της μητέρας το ρολόι. Και κοίτα! το τελευταίο,
ή το προτελευταίο, από τρία αγαπημένα σπίτια πάει.
Την τέχνη της απώλειας δεν είναι δύσκολο να μάθεις.

Έχασα δυο πόλεις, αξιολάτρευτες. Και, ακόμη πιο τεράστιους,
κάποιους δικούς μου κόσμους, δυο ποταμούς, μιαν ήπειρο.
Μου λείπουν, μα δεν ήταν δα καταστροφή.

Ακόμη και χάνοντας εσένα (την αστειευόμενη φωνή,
μια χειρονομία που αγαπώ) ψέματα δεν θα ‘χω πει. Προφανώς
την τέχνη της απώλειας δεν παραείναι δύσκολο να μάθεις
αν και μπορεί να μοιάζει με (Γραφ’ το!) με καταστροφή.

        

Το κρυφό πάθος της Πηνελόπης Δέλτα.

       

   Ο Στέφανος Δάνδολος παρουσιάζει στον ΙΑΝΟ το βιβλίο του Ιστορία χωρίς όνομα. Το κρυφό πάθος της Πηνελόπης Δέλτα. Θα μιλήσουν οι συγγραφείς Ισίδωρος Ζουργός και Γιώργος Σκαμπαρδώνης.

   Το ξέρω πως είμαι τρελή∙ μα η αγάπη κάποιον τρελαίνει...

  Ιούνιος του 1908. Η Πηνελόπη Δέλτα βρίσκεται σε ένα σανατόριο στα περίχωρα της Βιέννης. Είναι μια γυναίκα με κηλιδωμένη ζωή. Σε αυτό το άσυλο των ταλαιπωρημένων ψυχών, μακριά από τις κόρες της, την έστειλαν για να ξεχάσει τον Ίωνα Δραγούμη, τον γοητευτικό διπλωμάτη που αγάπησε παράφορα, τον άνθρωπο που έγινε η αιτία να κλυδωνιστεί ο γάμος της. Όμως η επίσκεψή του εκεί τα αλλάζει όλα. Με φόντο τις καταπράσινες ερημιές και τα μεσαιωνικά πλακόστρωτα της κεντρικής Ευρώπης θα παλέψει για τη λύτρωση της καρδιάς της, ζώντας μαζί του τρεις μέρες που θα τη σημαδέψουν για πάντα.

   Τριάντα τρία χρόνια αργότερα, τον Απρίλιο του 1941, οι Γερμανοί εισβάλλουν στην Αθήνα, και εκείνη, καθηλωμένη στο σαλόνι του σπιτιού της στην Κηφισιά, επιχειρεί τον τελευταίο απολογισμό της ζωής της, έχοντας πάρει μια μοιραία απόφαση. Να ανταμώσει στον ουρανό τον άντρα που στερήθηκε κάποτε.

    Το Ιστορία χωρίς όνομα είναι ένα βαθιά συγκινητικό μυθιστόρημα για το πάθος και την απώλεια, για τον έρωτα και τη μνήμη, για τις δεσμεύσεις της οικογένειας, για το σκοτάδι του πολέμου και τις πιο δραματικές στιγμές της Ελλάδας.

    Βασισμένος στα ημερολόγιά της, ο Στέφανος Δάνδολος αποτίει φόρο τιμής στον εύθραυστο ψυχισμό της σπουδαιότερης Ελληνίδας συγγραφέως του εικοστού αιώνα.

      Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΑΝΔΟΛΟΣ γεννήθηκε το 1970 και εμφανίστηκε στη λογοτεχνία το 1996 με το μυθιστόρημα Υπνοβάτες του Σεπτέμβρη. Για το σύνολο του πεζογραφικού του έργου τιμήθηκε το 2009 με το Βραβείο Μπότση, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας. Το 2004 χαρακτηρίστηκε από τον Παύλο Μάτεσι ο σημαντικότερος Έλληνας συγγραφέας της γενιάς του. Έχει γράψει δέκα βιβλία, μεταξύ των οποίων τα μυθιστορήματα Ο Τελευταίος Κύκνος και Νέρων – Εγώ, ένας θεός, που κυκλοφόρησε με επιτυχία και στην Ιταλία. Το προηγούμενο μυθιστόρημά του στις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ, Η ΧΟΡΕΥΤΡΙΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ, μεταφράστηκε στα τουρκικά. Το 2008 συμπεριλήφθηκε, ως εκπρόσωπος της χώρας μας, στην Παγκόσμια Ανθολογία Νέων Συγγραφέων με αφορμή το Young Writers World Festival, που πραγματοποιήθηκε στη Νότια Κορέα. Το ΟΤΑΝ ΘΑ ΔΕΙΣ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ είναι το ένατο μυθιστόρημά του.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΚΗΣ

1919-

H ζωή είναι βέβαια για να τη ζεις, όχι για να την ταριχεύεις με τυπογραφικό μελάνι. Σαν να κλείνεις αεροστεγώς σε φιαλίδιο μια ριπή πελαγίσιου ανέμου.    H ζωή είναι για να δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι τη ροή της, όσο μπορούμε να έχουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων και να μην παραδινόμαστε σε ξένες προς εμάς δυνάμεις.

ΡΗΣΕΙΣ......

              Την κίνηση λατρεύουν οι ανόητοι και την αδράνεια οι σοφοί.
            Σκοτσέζικη παροιμία


   Το θέλγητρο του μακρινού κι η δυσκολία είναι απατηλά .Η μεγάλη ευκαιρία  είναι εκεί όπου πατάς. 
            John Burroughs

  O φιλόλογος που ξέρει πληροφορική κάνει θαύματα στο σκοπό της γλώσσας.



   Αποδίδουμε ομορφιά σε ό,τι είναι απλό , σε ό,τι δεν έχει περιττά στολίδια, σε ό,τι σέβεται τα όριά του.
            R.W.Emerson

   Ένα σήμερα αξίζει όσο δύο  αύριο.
            B.Franulin

   Αν μπορείς να περάσεις ένα εντελώς ανώφελο απόγευμα με έναν εντελώς ανώφελο τρόπο , έχεις μάθει πώς να ζεις. 

  Δείξε απλότητα και προσήλωση στην ειλικρίνεια ! Περιφρόνα την ευρυμάθεια! Μόνο έτσι θα λευτερωθείς από τη λύπη.

            ΤΑΟ ΤΕ ΤΣΙΝΓΚ

  Μη γυρεύεις καθετί που συμβαίνει να γίνεται όπως το θες μα γύρευε καθετί να γίνεται όπως ακριβώς είναι να γίνει και η ζωή σου θα βρει τη γαλήνη. 
  
           Επίκτητος

 Όταν έχουμε απαλλαγεί από κάθε   επιθυμία να μοιάσουμε σε κάποιον ή σε κάτι  πέρα από τον εαύτό μας , μπορούμε πλέον να ζήσουμε το εδώ και το τώρα. Το μάτι πια, χωρίς να αλληθωρίζει αποζητώντας άλλους κόσμους, είναι ελεύθερο να ανακαλύψει αυτόν που έχει μπροστά του.

          M.Adam

Το ιερό δεν θα το βρεις στον ουρανό, αλλά μάλλον σε αυτή τη γη, στους καθημερινούς τόπους όπου ζούμε, στους κήπους , τις κουζίνες  και τις κάμαρές μας. 
  
         M.Sewell

   Η ζωή μου..... όπως άρχισα να συνειδητοποιώ, στερείται αυτή την αίσθηση νοήματος, άρα ομορφιάς , γιατί οι ελεύθεροι χώροι της όλο και λογοστεύουν . Κάθε γωνιά είναι πιασμένη .Κάθε λεπτό κλεισμένο.

        A.M.lindbergh

   Μοναχικότητα:Το μεγαλείο να είσαι μόνος.
  Μοναξιά: Ο πόνος να είσαι μόνος.

ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ

Νέα Ανάρτηση:

ΕΥΤΥΧΙΑ -ΔΥΣΤΥΧΙΑ

          Έτσι   φαντάζομαι  ότι   πρέπει   να είναι στην πραγματικότητα ένας δυστυχισμένος γάμος. 'Ενα ατελείωτο τοπίο   αργών   γευμάτων   που   δε   θέλεις να τρώτε  μαζί ,   ένας  τόπος   όπου  η  κουβέντα   είναι   μια    εξαντλητική αγγαρεία , μια  μορφή  διανοητικού  μόχθου.

    Οι πληγωμένοι άνθρωποι προστατεύουν πάντα τους μύχιους πληγωμένους εαυτούς τους.

 

 

ΑΝΑΓΝΩΣΗ

ΜΕ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΑΛΛΟΥ.....