ΙΔΑΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ........

   

      

          

   

 

       






      1)Γαλατάς
                                                          2)Χειριστής τηλ. γραμμών
                                                                                       3)Φωταγωγοί δρόμων
                                                          4)Κυνηγοί αρουραίων
                                                          5)Ανθρώπινο ξυπνητήρι
                                                          6)Κόφτες πάγων
                                                          7)Bowling boy

ΕΝΑΣ ΑΡΧΑΙΟΣ ΚΙΝΕΖΙΚΟΣ ΘΡΥΛΟΣ

   Κάποτε ένας κινέζος μαθητής ρώτησε τον δάσκαλό του: «Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στον Παράδεισο και στην Κόλαση;»

Ο δάσκαλος του απάντησε: «Πολύ μικρή, ωστόσο έχει μεγάλες συνέπειες. Έλα θα σου δείξω την Κόλαση»...

   Μπήκαν σε ένα δωμάτιο, όπου μια ομάδα ανθρώπων καθόταν γύρω από μια τεράστια χύτρα  γεμάτη ρύζι. Όλοι όμως έμοιαζαν απελπιστικά πεινασμένοι.

   Ο καθένας είχε από ένα παράξενο  κουτάλι που το κρατούσε από την άκρη με προσοχή κι έφτανε ως  τη χύτρα. Κάθε κουτάλι, όμως, είχε τόσο μακρύ χερούλι που  δεν μπορούσαν να το φέρουν στο στόμα τους. Η πείνα και η ταλαιπωρία ήταν φοβερή.

  «Έλα» είπε μετά ο δάσκαλος. «Τώρα θα σε πάω στον Παράδεισο».
Μπήκαν σε ένα άλλο δωμάτιο, πανομοιότυπο με το πρώτο, υπήρχε η ίδια χύτρα ρυζιού, οι ίδιοι άνθρωποι και τα ίδια περίεργα κουτάλια.

   Εκεί όμως όλοι έμοιαζαν πραγματικά ευτυχισμένοι.

  «Δεν καταλαβαίνω» είπε ο μαθητής. «Γιατί εδώ είναι όλοι ευτυχισμένοι, ενώ στο άλλο δωμάτιο είναι τόσο δυστυχισμένοι, τη στιγμή που όλα είναι ίδια και πανομοιότυπα;»

  Ο δάσκαλος χαμογέλασε και απάντησε: «Εδώ ταΐζουν ο ένας τον άλλον»…

ΘΑΛΑΣΣΙΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ,"Γ.ΔΡΟΣΙΝΗΣ"

Γλυκά φυσά ο μπάτης,
η θάλασσα δροσίζεται,
στα γαλανά νερά της
ο ήλιος καθρεφτίζεται·
και λες πως παίζουν μ’ έρωτα
πετώντας δίχως έννοια
ψαράκια χρυσοφτέρωτα
σε κύματ’ ασημένια.

Στου καραβιού το πλάι
ένα τρελό δελφίνι
γοργόφτερο πετάει
και πίσω μάς αφήνει.
και σαν να καμαρώνεται
της θάλασσας το άτι
με τους αφρούς του ζώνεται
και μας γυρνά την πλάτη.

Χιονοπλασμένοι γλάροι,
πόχουν φτερούγια ατίμητα
και για κανένα ψάρι
τα μάτια τους ακοίμητα,
στα ξάρτια τριγυρίζοντας
ακούραστοι πετούνε
ή με χαρά σφυρίζοντας
στο πέλαγος βουτούνε.

Και γύρω καραβάκια
στη θάλασσ’ αρμενίζουν
σαν άσπρα προβατάκια
που βόσκοντας γυρίζουν
με χαρωπά πηδήματα
στους κάμπους όλη μέρα,
κι έχουν βοσκή τα κύματα,
βοσκό τους τον αέρα.





                                ΜΑΘΗΤΕΣ Α ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ ΡΕΝΤΙΝΑΣ
                                ΟΠΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΙΗΜΑΤΟΣ , 2014

                           Στου καραβιού το πλάι....

 Ένα τρελό δελφίνι......

Ψαράκια χρυσοφτέρωτα....

Στου καραβιού το πλάι....

                 Καραβάκια...







           Ένα δελφίνι.....πετάει...






Καμαρώνεται και πίσω μας αφήνει....

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

   Η λέξη "ἐλευθερία" προκύπτει "παρά τό ἐλεύθειν ὅπου ἐρᾶ τίς", δηλαδή "από το να πηγαίνει κάποιος εκεί όπου αγαπάει/επιθυμεί".
(ἐλεύθω= ἐρχομαι, πορεύομαι + ἐρῶ= αγαπώ -> ἔρως).
      "Ελευθερία" λοιπόν δεν είναι, σύμφωνα με την ετυμολογία της λέξεως, το να μην είσαι σκλάβος ή δούλος, αλλά το...
να πράττεις εν γένει σύμφωνα με ό,τι σου γεννά έρωτα στην ψυχή σου...

    Δεν αρκεί επομένως να μην είσαι υπόδουλος για να είσαι ελεύθερος. Πρέπει να βαδίζεις σύμφωνα με ό,τι έρωτα σου προκαλεί, δηλαδή σε ενθουσιάζει, ταράζει την ψυχή σου, σε οδηγεί στην δημιουργία και στην υπέρβαση, σε συγκλονίζει... Ζώντας μία ζωή ρουτίνας και ημιμέτρων, ελεύθερος δεν είσαι..

      Πόρισμα: η ελληνική γλώσσα κρύβει νοήματα και έχει και φιλοσοφικό υπόβαθρο...

           Σωτηρία  ευχαριστώ!

Aναζητούνται στίχοι.

Η γειτονιά μας!

ΜΝΗΜΕΣ

              

Ποιητικά θραύσματα

Απ' τα χαμένα, τίποτε δε χάνεται. Κάποιες φορές γυρνούν επίμονα γυρεύοντας το δίκιο, την πραγμάτωσή τους άλλοτε σαν παραπονιάρικα πουλιά κι άλλοτε λύκοι πεινασμένοι που χυμούν να μας κατασπαράξουν. Δρόμοι γυρεύουνε τα βήματά μας αγέννητα παιδιά να γεννηθούν μπουμπούκια όνειρα έναν ήλιο για ν' ανθίσουν. Ποιος είπε πώς δεν έχουνε οι μνήμες μέλλον; Λένα Παππά, Εκδοχή

Ο ΚΑΛΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ.

             

          Η στόφα ενός καλού γιατρού αποτελείται από τη δύναμη της συμπόνιας και την αίσθηση της ηθικής και χωρίς αυτά η ιερή τέχνη της θεραπείας εκφυλίζεται σε απλή τσαρλατανιά.
                               (Ιζαμπέλ Αλιέντε ,Κόρη της μοίρας)


   Ένας γιατρός σκύβει πάνω από το κεφάλι του ασθενούς όχι μόνο με την ενάργεια μιας ματιάς που είναι έτοιμη να παρατηρήσει και να ταξινομήσει τα δεδομένα αλλά και με ένα περίσσευμα ανθρωπιάς.
                                              (Ισίδωρος Ζουργός, Σκηνές από το βίο του 
                                                                 Ματίας Αλμοσίνο)

Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ!

Ο ΘΕΟΣ.

            Τα χέρια πρέπει πάντα να δουλεύουν,για να μη γίνεται η γλώσσα αλαζονική βασίλισσα. Γλώσσα ίσον νους. Ο νους μονάχος του είναι ο ίδιος ο διάβολος!


            Θεός είναι ο άλλος άνθρωπος, ο κάθε άλλος. Αν δεν του απλώσεις το χέρι,έρχεται και σε βρίσκει ο διάβολος.


      Κόλαση είναι δύο άνθρωποι που κάθονται πλάτη με πλάτη και ποτέ δε βλέπουν ο ένας το πρόσωπο του άλλου. Ο κάθε άλλος είναι ο Θεός.


 





                










                                      Στις σχέσεις σου με το Θεό πρέπει να γίνεις πιο έξυπνος απ' ό,τι είσαι . Ο Θεός είναι  ένα γρανάζι που διαρκώς  αυξάνει  τις στροφές του και ,αν θέλεις να έχεις επαφή μαζί του, θα πρέπει να αντέχεις στην επιτάχυνση. Απ' τα μεγαλύτερα εμπόδια  για την παρουσία του Θεού  στη ζωή ενός αγωνιζόμενου είναι η χαζομάρα και η ανοησία..Η χαζομάρα είναι βαρύ και πυκνό σύννεφο που εμποδίζει να φτάσουν στην καρδιά οι  ακτίνες που αέναα εκπέμπει ο ανέσπερος Ήλιος. Είναι σιδηρούν παραπέτασμα που αναστέλλει τόσο αποτελεσματικά τα κύματα της αύρας του Αγίου Πνεύματος ,ώστε ανήκει στις μεγάλες αμαρτίες .Η βλακεία σε οδηγεί με την ίδια βεβαιότητα στην κόλαση, όπως και η αμαρτία .Με την τραγική διαπίστωση ότι κόβεται πιο εύκολα η αμαρτία παρά η βλακεία.
                                                  Μοναχός Μιχαήλ