Παρασκευή, 22 Φεβρουαρίου 2019

ΤΟ ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΟ, ΑΡΓΥΡΗΣ ΠΑΥΛΙΩΤΗΣ


 
       Τα τραγούδια μας μιλούσαν για την τραγική μοίρα των Ρωμιών και της Ρωμιοσύνης. Υμνούσαμε και μοιρολογούσαμε τους δικούς μας ανθρώπους που, τις κρίσιμες ώρες του βίου τους, ξεπέρασαν τις αδυναμίες και τα πάθη τους και οδηγήθηκαν στην υπέρβαση κα τη θυσία. Και αυτοί ήταν οι πατεράδες μας , οι παππούδες μας , οι πρόγονοί μας. Υμνούσαμε και μοιρολογούσαμε τους δικούς μας, αφού αυτοί μας έσπειραν  και μας συνδέουν μαζί τους οι νόμοι της κληρονομικότητας.
 
            Οι άξιοι και έξυπνοι άνθρωποι  που έχουν εξουσία  και θα μπορούσαν να λύσουν προβλήματα είναι θωρακισμένοι και μπλοκαρισμένοι. Δεν μπορεί να τους φτάσει κανείς. Τους έχουν αλυσοδέσει για τα καλά.

          Σε τι κόσμο σε φέραμε παλικάρι μου; Πώς να πραγματοποιήσουμε τους στόχους μας, αφού έχουμε σύγχυση για την ορθότητά τους ; Από τότε που σε φέραμε στον κόσμο η μόνη μας σκέψη και φροντίδα είναι να εξασφαλίσουμε το μέλλον σου και την ευτυχία σου. Λαχταράμε να σε φτιάξουμε ελεύθερο πολίτη , χωρίς να ξέρουμε καλά καλά την έννοια της ελευθερίας και σιγά σιγά σε σκλαβώνουμε στις δικές μας επιλογές. Θέλουμε να σε δούμε έντιμο και έξυπνο πολίτη , μα κάθε μέρα διαπιστώνουμε πως αυτά τα δυο δεν πάνε μαζί. Το ''έντιμος'' είναι επίθετο του ''βλάκας'' και το ''έξυπνος'' επίθετο του απατεώνα.
 
           

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

...